In september 2007 een verlengd weekendje Brugge gedaan. Dat was de eerste keer dat ik “op reis” ging sinds mijn operatie op 20 juni. Vandaar dat het maar een klein reisje was.

We logeerden in het Apartment-Hotel Bonobo, dat wel sober bemeubeld was maar daarentegen massa’s ruimte bood. De meeste hotelkamers bezorgen me claustrofobie, maar daar had je hier geen last van: een slaapkamer, een badkamer, een kitchenette, en een ruime eet-zitkamer. Bovendien in het hart van de stad gelegen, met vriendelijke eigenaars. Wat wil je nog meer!

We hebben de eerste dag een stadswandeling van 5,5 km gedaan “Monumentaal Brugge“, waarvan me de St.-Salvatorskathedraal, de gebouwen op de Markt (uiteraard), de Vismarkt (waar we een café vonden zonder andere toeristen én een goed visrestaurant), de Onthaalkerk Onze Lieve Vrouw en het Begijnhof als klassiekers zijn bijgebleven.

De dagen daarop gingen we buiten Brugge, dus moeten we zeker nog eens terugkomen om de musea te bezichtigen. Bovendien biedt de website van de stad Brugge nog drie andere individuele wandelingen aan. Enige min-puntjes:

• enorm smalle trottoirs (en op straat lopen is levensgevaarlijk),
• als je fatsoenlijk wil eten moet je diep in de geldbeugel tasten!

We brachten een bezoekje aan de Brouwerij De Halve Maan, die al in 1546 vernoemd werd, en waar “Brugse Zot” gebrouwen wordt. We hebben uiteraard het zalig vocht ter plaatse geproefd. Andere geestrijke dranken van hoge gisting (niet noodzakelijk Brugs) waren Lesage, Brugse Tripel, Tripel Westmalle, Karmeliet (uit Dendermonde)…

Op vrijdag huurden we een fiets bij Eric Popelier en gingen we via de Dammepoort langs de Damsevaart naar Damme. Dat noemt zich tegenwoordig een boekendorp, maar dat viel vies tegen. Het ontnam me in ieder geval de zin Redu te bezoeken. Hoewel de kerk theoretisch tussen 10 en 17 uur toegankelijk was, was ze potdicht. We bekeken het stadhuis en omstreken, maar zagen af van de stadswandeling wegens niet interessant genoeg. Dus dronken we een koffie, staken de Damse Vaart over en fietsten via Oostkerke en Hoeke naar Sluis. Het Nieuwsblad heeft hier een fraai artikel over, mét routebeschrijving (wel niet tot Sluis). Als PDF te downloaden op www.nieuwsblad.be/extra/regio/zomer/AntwerpenBruggeGent.pdf .

Een andere goede beschrijving vind je bij de toptien van de fietstochten van Arco. Zoek daar “Bij Lamme Goedzak op de Trappers” http://www.wandelenarco.be/html/home.asp?t=n.

In Sluis dronk ik een Hasseltse koffie (ja, ik weet het, maar Sluise koffie bestaat niet …) en dat was een opstekertje voor de terugrit, waar we een venijnige zijwind hadden en bijna niet vooruit gingen. Naderhand was ik toch zo fier als een gieter: mét operatieband aan toch 40 km gefietst!

De zaterdag was een treinendag. Eerst gingen we naar Lissewege waar we de O.L.Vrouw-Bezoekingskerk (13e eeuw) bekeken. Daarna wandelden we naar Ter Doest, onder hevig gemor van de Huisdraak, omdat het einde van de weg nooit in zicht kwam. Daar stond ooit in de 12e eeuw een Cisterciënzerabdij, waarvan nu nog een enorme gotische tiendenschuur overblijft (13e eeuw), een deel van de abdijhoeve met duiventoren (1651) en een grote toegangspoort (1662).

Interessant was ook de overvloed aan beeldhouwwerken, zowel in Lissewege als in Ter Doest. Via het Lisseweegs Vaartje belandden we terug op het uitgestorven perron. We reden verder naar Zeebrugge waar we in the middle of nowhere uitstapten en zowaar op een bijna verlaten strand belandden, waar het helemaal niet naar de zee rook overigens.

Over dat stand stapten we Zuidwaarts tot Blankenberge, waar we de kusttram tot Oostende pakten. Kusttrams zijn zeer gevaarlijk voor mensen die mijn beroep uitoefenen, een collega is er al eens ondergesukkeld en was morsdood. In Oostende rook het iets zilter dan in Zeebrugge, maar echt niet zoals ik me de Noordzee herinner (ik was er in jaren niet meer geweest).

Op de website van de Stad Oostende staat overigens een stadswandeling. Maar omdat we toen we door de straten slenterden een bende Jezusfreaks tegenkwamen, die luid zingend de komst van De Here aankondigden, had ik mijn portie al gehad. Jezus redt, Jezus redt, alle mensen opgelet, Jezus redt, Jezus redt, enkel door ‘t gebed (Robert Long). Op de trein terug kregen we te maken met een uiterst vriendelijke kaartjesknipper, zo’n lieve ambtenaar heb ik al lang niet meer tegengekomen, die heeft geen Jezusfreaks nodig om naar de hemel te gaan!

Zondag keerden we huiswaarts via Kortrijk, waar we niet te lang bleven, want we hadden allebei slecht geslapen. We bekeken het Belfort en het Begijnhof, liepen even het stadhuis in, bezochten een aantal kerken en slenterden langs de Broeltorens. Toen hadden we het wel gehad. In een overvolle trein terug naar Antwerpen. Oost-West, thuis ….

De vier foto-albums mbt dit week-end vindt u bovenaan bij Stadsfoto’s (Brugge, Lissewege en de Zee (Zeebrugge, Blankenberge, Oostende) en Kortrijk en bij Fietsfoto’s (Damme-Sluis)