Ik fiets regelmatig de Waterwegenroute. Dit is een van mijn favoriete fietsroutes, omdat die voor 95% langs autovrije jaagpaden en bospaden loopt. Heerlijk.

Van waar ik woon bedraagt de tocht 54 km: 14 km heen- en terug naar Wijnegem en 40 km voor de eigenlijke route. We vertrokken vroeg – tussen 7 en 8 uur, dan is het al goed om te fietsen. De tocht naar Wijnegem was redelijk aangenaam – op dat uur was er nog nauwelijks verkeer. Onderweg troffen we midden op de autoweg een verlaten auto aan – waarschijnlijk gestolen en achtergelaten.

Wijnegem is uiteraard bekend door het Shopping Center, maar ik moet bekennen dat ik er nog nooit binnen ben geweest. Ik houd niet zo van dergelijke mega-constructies. Het schijnt dat er per jaar zo’n 8,3 miljoen bezoekers komen. OEF!

Bij de moderniseringswerken voor de duwvaart werd beslist om het Albertkanaal te verbreden en nieuwe sluizen te bouwen. De duwvaartsluis van Wijnegem is 200 m lang en 24 m breed. In Wijnegem is het verval 5,70 m. Het debietoverschot dat hierdoor ontstaat, wordt gebruikt voor de drinkwaterbedeling in de Antwerpse agglomeratie en de haven. Het is mogelijk voor groepen om een rondleiding van 1,5 uur in dit sluizencomplex te krijgen. Dit is te regelen via Toerisme Voorkempen

We reden de brug over het Albertkanaal over en gingen vervolgens links, over het jaagpad, richting Schoten.

Schoten zelf ligt aan het Kanaal Schoten-Turnhout-Dessel. Je passeert verscheidene sassen, maar je moet afslaan aan Sas 5. Dat is zo’n 8 km verder. Goed opletten is de boodschap, bij een vorige tocht zaten we al snel twee sassen te ver!

In Schoten kun je bijvoorbeeld de Brandweerkazerne bezichtigen en de Sint-Cordulakerk waarvan de geschiedenis begon met de bouw van een Romaanse kerk in de 16de eeuw. Tijdens de week kun je je ook door het Tibetaans instituut laten rondleiden. De tempel, het gouden dak, de fresco’s, de meditatieruimte, het altaar, de rituelen en muziekinstrumenten, allemaal zaken die boeiend en intrigerend zijn. Een gids leidt je rond en laat je met dit alles kennismaken. Misschien ga je er daarna wel vaker naar toe, bijvoorbeeld om een cursus te volgen!

Maar wij deden niets anders dan fietsen, fietsen …. Na Schoten volgde een mooie tocht van ongeveer 15 km door de bossen, langs het Antitankkanaal. Dat is een gracht gegraven in een V-vorm om tanks en andere pantservoertuigen de weg te versperren. De combinatie van de grachten, vaak gevuld met water, waarin de voertuigen vast blijven steken of niet kunnen passeren en militaire stellingen zoals bunkers verhinderen of vertragen de opmars van een vijandelijk leger aanzienlijk. En bunkers zijn er genoeg te zien langs het fietspad! Het antitankkanaal is nu een geklasseerd natuurgebied waarlangs de enige vijandelijke troepen de eenden en ganzen zijn! Dat waren overigens ook mijn laatste kiekje – de batterijen van mijn fototoestel waren op.

Uit het bos en na Oelegem – bekend van het Fort Oelegem, dat in de loop van de tijd is uitgegroeid tot een van de belangrijkste winterverblijf – plaatsen voor vleermuizen van België – reden we terug langs het Albertkanaal, maar nu aan de andere kant en met een afgrijselijke tegenwind.

Ik verloor de Huisdraak uit het zicht en ja hoor, vlakbij Massenhoven wist ik het niet meer goed: de richtingaanwijzer wees naar links, maar er gingen twee weggetjes naar links. Op hoop van zegen dus – en na een half uur kwam ik dan toch mijn wederhelft tegen die vond dat ik wel erg ver achterop was geraakt. En zo raakten we samen toch nog terug aan het startpunt in Wijnegem. Toen nog 10 km naar Aantwaarpen en we hadden er 60 km opzitten. Om 11u30 waren we terug thuis, net voor de grote hitte.

Nog wat meer foto’s (van 2006 en van 2009) onder de TAB “Fietsfoto’s”