Het is lang vliegen naar Delhi. Uren en uren … en als je dan eindelijk aankomt is het al een goed stuk na middernacht. Ik ben er al drie keer geweest, steeds op doortocht. Delhi als dagtrip, Delhi als nachtmerrie. Ik heb vaak een hekel aan Delhi. Dat begint al met het vliegveld. Indira Gandhi International Airport is een absolute rampzalige chaos. Om door de douane te raken moet je uren wachten. Af en toe stiekem voorkruipen en doen alsof je de luchthavenpolitie niet verstaat, wil wel eens helpen. En dan moet je je bagage nog oppikken. Ik heb drie keer geluk gehad: bagage lag op de band.

En dan stap je rond 4 uur ’s nachts naar buiten. Het is broeierig warm en er hangt een geur van enorme hoeveelheden natte wol. Of van natte wollen tapijten. Mijn vader werkte in de tapijtensector en in de spinnerij rook het zoals in Delhi Airport om 4 uur in de ochtend. Je kruipt dan vermoeid in een bus (of je wacht nog uren in transit op het volgende vliegtuig, als je bijvoorbeeld naar Leh moet) en je rijdt in ongeveer een uurtje naar de stad. Daar duik je je bed in, je drinkt om je oververmoeidheid in slaap om te zetten nog een dubbele whiskey en dan slaap je een uur of 4-5. Je probeert jezelf wakker te krijgen door een flinke douche en een flink ontbijt en dan trek je de stad in.

Ver kom je niet. Binnen de kortste keren staan er 7 kerels aan je te trekken, die allemaal op je dollars uit zijn. Guide, Maam? Buddha statue, Maam? Apples, Maam? Cigarettes, Maam? Marihuana, Maam? En ze laten je gewoon niet meer met rust. Het eenvoudigste is er ééntje als gids aan te werven. Dan laten de anderen je alvast gaan. Maar dan moet je vreselijk oppassen, want die ene wil natuurlijk dat je allerlei winkels ingaat, waar hij commissie heeft. Uiteindelijk ben je blij als je weer in je hotel terug bent.

Als je in groep bent, heb je daar allemaal minder last van. en dan bekijk je meestal de klassieke toeristische dingen, zoals het Rode Fort, dat in 1639 werd gebouwd in opdracht van Shah Jahan.

Vlak bij het fort ligt de grootste moskee van India, de Jama Mashid of de Vrijdagsmoskee, die net zoals Red Fort van rode zandsteen is, maar met marmeren koepels.

Qutab Minar is een van de beste voorbeelden van de islamitische architectuur in India. De toren bevindt zich in de stad Delhi en is daar een van de belangrijkste toeristische trekpleisters. De toren is 72,5 m hoog en de hoogste stenen toren van India. De bouw van de toren begon in 1193 onder Qutb-ud-din Aybak, de eerste islamitische heerser over Delhi. De toren werd uiteindelijk pas in 1368 voltooid. De verschillen in architectonische stijl zijn duidelijk te zien. Door UNESCO werd de toren in 1993 tot werelderfgoed verklaard.

Andere dingen die je in New Delhi kunt bekijken:

• India Gate (een triomfboog ter nagedachtenis aan Indiase soldaten die sneuvelden in de Eerste Wereldoorlog)
• het Rashtrapati Bhavanpaleis
• Raj Gath-park, waar Mahatma Gandhi werd gecremeerd
• De Shri Swaminarayan Akshardham Tempel (2005)
• De Lotus Tempel van de bahá’í
• de Tombe van Hamayun, gebouwd in 1570
• Gurudwara Sisganj (tempel van de Sikhs)
• en natuurlijk de boekwinkels rond Connaught Place, waar ik uren heb doorgebracht en schitterende dingen heb gekocht (nadat ik de plaatselijke “gidsen” was ontvlucht).

Een collectie van 58 foto’s is te vinden onder de TAB Rondreisfoto’s.